Rafał Drozdowski z. 3/2011

Władza państwowa a kryzys finansów publicznych, czyli o tym, że nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło

Artykuł jest próbą wykazania, że kryzys finansów publicznych − paradoksalnie − otwiera przed rządzącymi szereg nowych możliwości i nowych szans, które jeszcze bardziej zwiększą ich przewagę nad społeczeństwem i podniosą komfort rządzenia.
Kryzys finansów publicznych okazuje się bowiem dobrym pretekstem do (1) dalszego wycofywania się państwa z szeregu zaciągniętych przez nie w przeszłości zobowiązań socjalnych, (2) wycofania się ze stałych zadań i „zarządzania przez projekty”, (3) nadmiernej standaryzacji procedur działania instytucji państwowych skutkującej „usztywnieniem reguł” uniemożliwiającym z kolei elastyczne i innowacyjne reagowanie na stare i nowe wyzwania, (4) zdeprecjonowania wiedzy eksperckiej, (5) zakwestionowania prawa obywateli do oceniania i rozliczania władzy „na bieżąco” połączonego z dążeniem do uczynienia tytułem legitymizacyjnym „troski o bezpieczniejszą przyszłość” oraz (6) do ucieczki państwa w politykę uprawnianą w sposób akcyjny.

 

Strona wykorzystuje pliki cookie (tzw. ciasteczka) do prawidłowego działania lub w celach statystycznych. Ustawienia dotyczące plików cookie można zmienić w opcjach przeglądarki internetowej. Dodatkowe info: wszystkoociasteczkach.pl.

Zaakceptuj pliki cookies z tej strony.