Emil Zubelewicz z. 2/2007 PDF Drukuj Email

PROTOKOŁY SĄDOWE JAKO KONSTRUKCJA KULTUROWA

Chociaż protokół z rozprawy stanowi ważny element  polskiego postępowania karnego i cywilnego, w doktrynie rzadko zwraca się uwagę na arbitralność danych zawartych w protokołach. Odwołując się do dorobku etnometodologów, warto spojrzeć na protokołowanie jako na swego rodzaju konstrukt kulturowy, tworzący ramę dla danych istotnych w procesie.
Protokoły mają oddawać ustną wypowiedź świadka, wyżej cenioną przez ustawodawcę niż wypowiedź pisemna. Jednakże nie wszystkie elementy wypowiedzi ustnej, zdaniem doktryny, powinny być zapisane. Co więcej, nie wszystkie elementy protokołu zalecane przez doktrynę w praktyce znajdują się w protokołach. Język protokołowany wyraźnie odbiega od języka ustnych wypowiedzi na rozprawie, co wpływa na ostateczną treść zeznań. Ponadto hierarchiczna relacja między sędzią a protokolantem często sprawia, że zaprotokołowane zeznanie jest dyktowane protokolantowi nie przez świadka, a przez sędziego.

 

Strona wykorzystuje pliki cookie (tzw. ciasteczka) do prawidłowego działania lub w celach statystycznych. Ustawienia dotyczące plików cookie można zmienić w opcjach przeglądarki internetowej. Dodatkowe info: wszystkoociasteczkach.pl.

Zaakceptuj pliki cookies z tej strony.