Antoni Z. Kamiński, Bartłomiej Kamiński z. 1/2007 PDF Drukuj Email

KRYTYCZNE WYBORY USTROJOWE W POKOMUNISTYCZNEJ TRANSFORMACJI

Przedmiotem artykułu jest analiza czynników determinujących podstawowe decyzje ustrojowe w ewolucji ustrojowej państw pokomunistycznych. Podstawowe decyzje ustrojowe to wybór strategii przekształceń gospodarczych, rodzaju rządów oraz ordynacji wyborczej. Proponowany model analityczny składa się z trzech elementów: establishmentu komunistycznego (EK), społeczeństwa (S) i opozycji (O). Relacje między nimi zależą w przeważającym stopniu od tradycji historycznej i kultury politycznej społeczeństwa. Wzajemny układ sił między tymi elementami, wyznacza ścieżkę rozwojową, jaką przyjęły poszczególne kraje interesującego nas obszaru. Trzy wyróżnione ścieżki rozwojowe to: (1) utrzymanie władzy przez przywódców partii komunistycznej, pod postacią partii socjaldemokratycznej lub nacjonalistycznej; (2) rozwiązanie kompromisowe: dopuszczenie do władzy, na uzgodnionych warunkach, części opozycji przy zapewnieniu korzyści politycznych i materialnych establishmetowi komunistycznemu; (3) pełna wymiana elity. Poszczególne ścieżki rozwojowe analizowane są z punktu widzenia ich wpływu na wybory ustrojowe. Autorzy twierdzą, że najkorzystniejszy wpływ na rozwój gospodarki rynkowej oraz konsolidację instytucji demokratycznych miała ścieżka trzecia, zaś najmniej korzystny ścieżka pierwsza.

 

Strona wykorzystuje pliki cookie (tzw. ciasteczka) do prawidłowego działania lub w celach statystycznych. Ustawienia dotyczące plików cookie można zmienić w opcjach przeglądarki internetowej. Dodatkowe info: wszystkoociasteczkach.pl.

Zaakceptuj pliki cookies z tej strony.