Marcin Matczak z. 1/2007 PDF Drukuj Email

NADUŻYCIE KOMPETENCJI. ZARYS PROBLEMU

Artykuł jest próbą opisu zjawiska nadużycia kompetencji przy użyciu instrumentarium pojęciowego teorii prawa. Autor przyjmuje, że nadużycie kompetencji jest specyficznym rodzajem nieprawidłowego wykonania kompetencji, które jednak prima facie wydaje się być wykonaniem prawidłowym. O nieprawidłowości wykonania kompetencji w przypadku jej nadużycia decyduje bowiem niespełnienie trudno dostrzegalnych wymogów przewidzianych dla danych czynności prawnych: wymogu odpowiedniej intencji podmiotu dokonującego danej czynności oraz wymogu wywoływania przez tę czynność odpowiednich skutków w świecie rzeczywistym. Wymogi te nie mają charakteru formalnego, dlatego też czynność stanowiąca nadużycie kompetencji jest czynnością poprawną formalnie, a jej zakwestionowanie wynika z faktu niespełnienia wymogów o charakterze substancjalnym. W opisie zjawiska nadużycia kompetencji autor wykorzystuje koncepcję czynności konwencjonalnych oraz koncepcję aktów mowy.

 

Strona wykorzystuje pliki cookie (tzw. ciasteczka) do prawidłowego działania lub w celach statystycznych. Ustawienia dotyczące plików cookie można zmienić w opcjach przeglądarki internetowej. Dodatkowe info: wszystkoociasteczkach.pl.

Zaakceptuj pliki cookies z tej strony.