JANINA GODŁÓW-LEGIĘDŹ z. 4/2008 PDF Drukuj Email

Kontrowersje wokół pomiaru dobrobytu społecznego

Miary dobrobytu społecznego to instytucje, które odzwierciedlają system wartości społeczeństw, które ich używają. Produkt krajowy brutto jako miara rozwoju gospodarczego i dobrobytu społecznego może być uznany za niezmiernie istotny atrybut II połowy XX wieku, dostarczający nie tylko wiedzy o gospodarce i stopniu zaspokojenia potrzeb współczesnego człowieka, ale także przejaw filozofii życia ostatnich dziesięcioleci człowieka zamieszkującego zwłaszcza Europę, Amerykę Północną i Australię. Ale obok tego miernika najważniejszego z perspektywy ekonomii ortodoksyjnej, miarą sukcesów i niepowodzeń człowieka są niewątpliwie także takie miary, jak długość życia, czas wolny i związane z nim możliwości samorealizacji, stopień nierówności społecznych i wreszcie stopień eksploatacji środowiska naturalnego. Przegląd różnych podejść do mierzenia dobrobytu skłania do wniosku, że bardzo trudne, a może nawet niemożliwe jest skonstruowanie syntetycznego miernika dobrobytu, którego metodologia byłaby wolna od zarzutów stronniczości i dowolności. Ta trudność wynika z niemożliwości obiektywizacji wartości leżących u podstaw procesu zaspokajania potrzeb człowieka. Dokonując porównań dobrobytu w czasie i przestrzeni i analizując konsekwencje wzrostu gospodarczego należy mieć świadomość, że wybór mierników wpływa decydująco na wizerunek opisywanej rzeczywistości. Poczucie wynikającej stąd odpowiedzialność ekonomisty zarówno w pracy badawczej, jak i dydaktycznej, skłania do postulatu wykorzystywania jednocześnie wielu mierników dobrobytu i rozwoju społecznego.

 

Strona wykorzystuje pliki cookie (tzw. ciasteczka) do prawidłowego działania lub w celach statystycznych. Ustawienia dotyczące plików cookie można zmienić w opcjach przeglądarki internetowej. Dodatkowe info: wszystkoociasteczkach.pl.

Zaakceptuj pliki cookies z tej strony.