Piotr Rosik PDF Drukuj Email
PRODUKTYWNOŚĆ PUBLICZNYCH INWESTYCJI INFRASTRUKTURALNYCH.
Rezultaty badań empirycznych dotyczących wpływu publicznych inwestycji infrastrukturalnych na wzrost produktywności są kontrowersyjne. Z jednej strony pierwsze prace zainicjowane przez D. Aschauera w 1989 r., które opierały się na funkcji produkcji typu Cobba-Douglasa, wskazywały na elastyczność produktu względem nakładów publicznego kapitału w granicach 0,30-0,50. Z drugiej podejście zastosowane przez Aschauera spotkało się z krytyką dotyczącą zarówno logiki rozumowania, jak i zastosowanej metody ekonometrycznej. Do kluczowych punktów powyższej krytyki należą:
  1. szacunki kapitału publicznego mogą być nieodpowiednie, a termin ''infrastruktura'' jest pojęciem płynnym i nie ma zgody co do jego ostatecznej definicji,
  2. przekształcenie funkcji produkcji w funkcję kosztową lub estymowanie funkcji w skali regionalnej implikuje o wiele niższą stopę zwrotu z publicznego kapitału,
  3. jest wiele problemów ekonometrycznych, takich jak kierunek przyczynowości i występowanie regresji pozornej,
  4. długookresowe efekty podażowe inwestycji infrastrukturalnych mogą być odwrotne od krótkookresowych efektów popytowych,
  5. sposób zarządzania obiektami infrastrukturalnymi i wysokość opłaty za korzystanie z nich mogą być równie istotne, jak samo dostarczanie infrastruktury.
Reasumując, publiczne inwestycje infrastrukturalne, chociaż istotne dla rozwoju, mogą być uważane za jeden z wielu czynników produkcji i tylko w połączeniu z innymi czynnikami, takimi jak kapitał ludzki lub wiedza, mogą prowadzić do wzrostu stopy produktywności.
 

Strona wykorzystuje pliki cookie (tzw. ciasteczka) do prawidłowego działania lub w celach statystycznych. Ustawienia dotyczące plików cookie można zmienić w opcjach przeglądarki internetowej. Dodatkowe info: wszystkoociasteczkach.pl.

Zaakceptuj pliki cookies z tej strony.