Aldona Żurek PDF Drukuj Email
SAMODZIELNOŚĆ ŻYCIOWA - WYBÓR CZY KONIECZNOŚĆ.
    Przemiany życia społecznego spowodowały pojawienie się zróżnicowanych postaw wobec życia rodzinnego. Ponieważ pojawiły się inne co raz więcej osób wiedzie życia singla. Staje się to coraz powszechniejsze i nie dotyczy już tylko osób w wieku podeszłym, a także takich, które w wyniku splotu okoliczności pozostają samotne. Coraz częściej singlami stają się ci, którzy ponad życie rodzinne i małżeńskie stawiają inne cele życiowe, np. sukces zawodowy czy zdobycie prestiżu. Pozostawania osobą samodzielną życiowo jest coraz częściej kwestią dokonywania wyboru pomiędzy dążeniem do niezależności a członkostwem w rodzinie małej. Nie oznacza to jednak braku akceptacji dla instytucji małżeństwa i rodziny. Single, którzy nie przekroczyli czterdziestego roku życia nie tylko planują, w bliższej lub dalszej przyszłości wejście w związek małżeński, ale także bardzo aktywnie poszukują partnera, z którym mogliby tworzyć rodzinę prokreacji. Jeśli jednak życie w pojedynkę przedłuża się, wtedy single, doceniając posiadaną niezależność i swobodę, nie dążą do zmiany swojej sytuacji osobistej. Staje się to o tyle łatwiejsze, że życie w pojedynkę nie oznacza samotności. Osoby samodzielne życiowo utrzymują bardzo rozległe stosunki społeczne. Szczególne znaczenie posiada w tym względzie możliwość oparcia się we wszelkich sytuacjach krytycznych i problemowych na rodzinie pochodzenia, a także grupach przyjacielskich. Paradoksalnie odejście od trwałych zobowiązań, jakie wynikają z członkostwa w rodzinie pochodzenia, co sprzyja poszerzaniu sfery wolności osobistej, nie oznacza rezygnacji z czerpania z zasobów, społecznych, materialnych i kulturowych tej grupy społecznej.
 

Strona wykorzystuje pliki cookie (tzw. ciasteczka) do prawidłowego działania lub w celach statystycznych. Ustawienia dotyczące plików cookie można zmienić w opcjach przeglądarki internetowej. Dodatkowe info: wszystkoociasteczkach.pl.

Zaakceptuj pliki cookies z tej strony.