Marek Smolak z. 3/2010

Uzasadnianie przez trybunał konstytucyjny odroczenia utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego

Zgodnie z artykułem 190 ust. 3 konstytucji, orzeczenia trybunału konstytucyjnego wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, z tym że trybunał konstytucyjny może określić inny termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego. Przepis ten nie jest jasny i źle oddziałuje na stosunki między trybunałem a sądami. Dlatego doniosłą rolę w tym obszarze zagadnień odgrywa argumentacja trybunału konstytucyjnego na rzecz odroczenia terminu utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego. Autor wskazuje, że argumentacja ta może być ujęta na trzy sposoby. Pierwszy – deontologiczno-aksjologiczny – polega na wskazaniu, że odroczenie utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego jest uzasadnione ze względu na to, iż chroni/realizuje określone zasady/wartości konstytucyjne bez odniesienia się do jakichś skutków owego odroczenia dla stron postępowania. Drugi sposób uzasadniania – teleologiczno-konsekwencyjny – opiera się na założeniu, że odroczenie przynosi określone skutki dla stron, które to skutki są oceniane dodatnio, ze względu na cele/wartości samego postępowania. Trzeci sposób – mieszany – łączy elementy dwóch wcześniej wymienionych sposobów argumentowania na rzecz odroczenia utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego.

 

Strona wykorzystuje pliki cookie (tzw. ciasteczka) do prawidłowego działania lub w celach statystycznych. Ustawienia dotyczące plików cookie można zmienić w opcjach przeglądarki internetowej. Dodatkowe info: wszystkoociasteczkach.pl.

Zaakceptuj pliki cookies z tej strony.