Jiøí Šouša, Martin Štefko z. 4/2010
Zagadnienie następstw śmierci pracodawcy w zakresie przejścia praw i obowiązków ze stosunku pracy w prawie pracy Czech

Śmierć człowieka to zdarzenie zachodzące w ramach dies certus an, incertus quando. Regulacja prawna dotycząca śmierci pracodawcy, która jest zawarta w § 342 czeskiego kodeksu pracy, pomimo wsparcia części doktryny oraz orzecznictwa czeskiego Trybunału Konstytucyjnego, nie okazuje się właściwa. Unormowanie to zerwało z obowiązującymi w Czechach de lege derogata oraz nadal stosowanymi w innych krajach Europy Środkowej konstrukcjami normatywnymi regulującymi przechodzenie praw i obowiązków pracodawcy ze stosunku pracy mortis causae. Obecnie obowiązujące czeskie unormowanie zakłada nierówność między pracownikami, dopuszczając sukcesję na wypadek śmierci po stronie pracodawcy wyłącznie dla stosunków pracy pracodawców-przedsiębiorców. Stosunek pracy w przypadku wszystkich pozostałych pracodawców ustaje w chwili śmierci pracodawcy. Autorzy niniejszego opracowania optują za zmianą tego rozwiązania, znajdując inspirację do swoich propozycji w szczególności w szwajcarskim prawie pracy.
 

Strona wykorzystuje pliki cookie (tzw. ciasteczka) do prawidłowego działania lub w celach statystycznych. Ustawienia dotyczące plików cookie można zmienić w opcjach przeglądarki internetowej. Dodatkowe info: wszystkoociasteczkach.pl.

Zaakceptuj pliki cookies z tej strony.