Wojciech Brzozowski z. 1/2011

Niemożność sprawowania urzędu Prezydenta w świetle Konstytucji RP

W świetle Konstytucji RP z 1997 r., jeśli Prezydent przejściowo nie może sprawować urzędu, zawiadamia o tym Marszałka Sejmu, który tymczasowo przejmuje jego obowiązki. Jeśli Prezydent nie jest w stanie dokonać stosownego zawiadomienia, Trybunał Konstytucyjny, na wniosek Marszałka Sejmu, rozstrzyga o stwierdzeniu przeszkody w sprawowaniu urzędu. Marszałek Sejmu tymczasowo – do czasu wyboru nowego Prezydenta – wykonuje obowiązki głowy państwa także w przypadku uznania przez Zgromadzenie Narodowe trwałej niezdolności Prezydenta do sprawowania urzędu ze względu na stan zdrowia. W opracowaniu poddano analizie potencjalne problemy, jakie mogą powstać w odniesieniu do konstytucyjnej regulacji niemożności sprawowania urzędu przez Prezydenta. Szczególnie poważne kontrowersje mogą dotyczyć rozumienia „przejściowej niemożności” i odróżnienia jej od „trwałej niezdolności”. Konstytucja nie udziela też odpowiedzi na pytanie, jakie działania prawne należy podjąć w sytuacji, gdy trwała niezdolność Prezydenta do wykonywania jego obowiązków wynika z przyczyn innych niż stan zdrowia. Ponadto zwrócono uwagę na liczne mankamenty uregulowań zawartych w ustawie o Trybunale Konstytucyjnym, dotyczących postępowania w sprawie stwierdzenia przeszkody w sprawowaniu urzędu przez Prezydenta. Prowadzi to do wniosku, że w obecnej postaci kształt badanych unormowań prawnych jest dalece niewystarczający do złagodzenia potencjalnego kryzysu politycznego wynikającego z opróżnienia urzędu głowy państwa. Pożądane wydaje się podjęcie interwencji legislacyjnej w tym względzie.

 

Strona wykorzystuje pliki cookie (tzw. ciasteczka) do prawidłowego działania lub w celach statystycznych. Ustawienia dotyczące plików cookie można zmienić w opcjach przeglądarki internetowej. Dodatkowe info: wszystkoociasteczkach.pl.

Zaakceptuj pliki cookies z tej strony.