Lech Mażewski z. 3/2009
Prowadzenie polityki zagranicznej w Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP z 2 kwietnia 1997 r. przyznała wprost tylko Radzie Ministrów uprawnienie do prowadzenia polityki zagranicznej, chociaż w tej sferze aktywności naszego państwa występuje jeszcze prezydent oraz Sejm i Senat. Rzeczywiście, w obecnym stanie prawnym rząd jest głównym animatorem aktywności Polski na arenie międzynarodowej. Pewne szczątkowe uprawnienia, chociaż ważne, posiada też Sejm, do którego należy podjęcie decyzji o stanie wojny i o zawarciu pokoju, a także – wraz z Senatem – uczestniczenie w procesie ratyfikacji niektórych (najważniejszych) umów międzynarodowych. Co do prezydenta, intencją ustawodawcy konstytucyjnego było zminimalizowanie jego znaczenia – mimo że jako reprezentant państwa w stosunkach zewnętrznych powinien współprowadzić politykę zagraniczną naszego państwa. Nie do końca się to powiodło, gdyż domeną głowy państwa okazuje się być ratyfikacja umów międzynarodowych.

 

Strona wykorzystuje pliki cookie (tzw. ciasteczka) do prawidłowego działania lub w celach statystycznych. Ustawienia dotyczące plików cookie można zmienić w opcjach przeglądarki internetowej. Dodatkowe info: wszystkoociasteczkach.pl.

Zaakceptuj pliki cookies z tej strony.