Tomasz Grossmann PDF Drukuj Email
POSTĘPOWANIE W SPRAWIE USTALENIA LOKALIZACJI INWESTYCJI CELU PUBLICZNEGO - ZAGADNIENIA WYBRANE.
    Ustawa z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadziła dwa rodzaje decyzji ustalających warunki zabudowy i zagospodarowania terenu: decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, wydawaną dla zamierzeń inwestycyjnych o takim właśnie charakterze, oraz decyzję o warunkach zabudowy, wydawaną w odniesieniu do pozostałych inwestycji. Akcentując na wstępie tezę o wynikającym z tego faktu dualizmie postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawach określenia sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu, autor koncentruje się następnie na analizie wybranych zagadnień dotyczących wszczęcia, przebiegu oraz możliwych rozstrzygnięć kończących postępowanie w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Postępowanie to wykazuje szereg odrębności w stosunku do ogólnego postępowania administracyjnego, a jego unormowanie w wielu punktach może wywoływać spory interpretacyjne i rozbieżności w stosowaniu. Uwypukleniu tych odrębności oraz identyfikacji i próbie wyjaśnienia kwestii spornych poświęcony został niniejszy artykuł. Szczególnie obszernie omówiono w nim kwestie związane z legislacyjnym novum, jakim jest możliwość wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w trybie zastępczym przez wojewodę (art. 51 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym).
 

Strona wykorzystuje pliki cookie (tzw. ciasteczka) do prawidłowego działania lub w celach statystycznych. Ustawienia dotyczące plików cookie można zmienić w opcjach przeglądarki internetowej. Dodatkowe info: wszystkoociasteczkach.pl.

Zaakceptuj pliki cookies z tej strony.