Bartosz Abramowisz z. 4/2009
DIALOG SPOŁECZNY W POLSCE – INSTYTUCJONALIZACJA  I PRAKTYKA

Przedmiotem analiz w artykule jest instytucja dialogu społecznego i obywatelskiego w Polsce. Wychodząc od prezentacji głównych modeli reprezentacji interesów grupowych, autor przechodzi następnie do omówienia istoty i głównych założeń dialogu społecznego oraz dialogu obywatelskiego. W oparciu przede wszystkim o raport Instytutu Spraw Publicznych za lata 2002-2005 autor przedstawia praktykę związaną z dialogiem instytucjonalnym w Polsce, którego egzemplifikację stanowią tu – odpowiednio – Trójstronna Komisja do Spraw Społeczno-Gospodarczych i konsultacje projektu Narodowego Planu Rozwoju 2007-2013. Przytaczając krytyczne opinie dotyczące założeń i efektów ich działania (oraz wspominając o interesującej hipotezie dialogu społecznego jako „ciała obcego” w tkance polskiego życia publicznego), w podsumowaniu autor wskazuje na obszary (prawny, polityczny oraz społeczny), w obrębie których działania naprawcze mogą przyczynić się do lepszego funkcjonowania instytucji dialogu społecznego i obywatelskiego w przyszłości.

 

Strona wykorzystuje pliki cookie (tzw. ciasteczka) do prawidłowego działania lub w celach statystycznych. Ustawienia dotyczące plików cookie można zmienić w opcjach przeglądarki internetowej. Dodatkowe info: wszystkoociasteczkach.pl.

Zaakceptuj pliki cookies z tej strony.