Wojciech Piątek z. 4/2009
ZAKRES KOGNICJI POLSKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO

Artykuł dotyczy zagadnienia kognicji polskiego sądu administracyjnego. W doktrynie formułowane są w tym przedmiocie różne poglądy, począwszy od utrzymania obecnego modelu kognicji ograniczonej do kontroli zgodności z prawem czynności z zakresu administracji publicznej w systemie kasacyjnym, skończywszy na wprowadzeniu orzecznictwa co do istoty. Ze względu na brzmienie art. 184 Konstytucji druga z propozycji jest obecnie niemożliwa do przyjęcia. Orzecznictwo sądu administracyjnego co do istoty spowodowałoby, że to sąd przejąłby obowiązki administrowania, natomiast organy administracji publicznej nie mogłyby realizować swoich zamierzeń i celów. Za utrzymaniem obecnego modelu sądowej kontroli przemawia również okoliczność znacznego wyspecjalizowania poszczególnych działów administracji. Wreszcie zmiana kasacyjnego modelu orzeczniczego na apelacyjny powodowałaby konieczność zrewidowania całego systemu kontroli instancyjnej, a co obecnie również byłoby niezgodne z obowiązującą Konstytucją. Sąd administracyjny straciłby ponadto jedną ze swoich immanentnych cech, odróżniających go od wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez sąd powszechny. Mogłoby to rodzić nawet postulaty rezygnacji z odrębnego pionu sądownictwa w sprawach administracyjnych. Za utrzymaniem obecnego modelu świadczą również racje historyczne. Przedstawione argumenty przemawiają za tym, aby kognicja polskiego sądu administracyjnego pozostała w niezmienionym kształcie.

 

Strona wykorzystuje pliki cookie (tzw. ciasteczka) do prawidłowego działania lub w celach statystycznych. Ustawienia dotyczące plików cookie można zmienić w opcjach przeglądarki internetowej. Dodatkowe info: wszystkoociasteczkach.pl.

Zaakceptuj pliki cookies z tej strony.