Marcin Katduński z. 2/2007 PDF Drukuj Email

NARUSZENIE NORMY KRAJOWEJ PRZY WYRAŻANIU WOLI ZWIĄZANIE SIĘ TRAKTATEM. PODEJŚCIE PRAWNOMIĘDZYNARODOWE

Polska zawarła umowy międzynarodowe z Bangladeszem, Jordanią i Islandią dotyczące podwójnego opodatkowania. Ponieważ zostały one ratyfikowane bez zgody parlamentu, powstaje pytanie, czy są one ważne z punktu widzenia prawa międzynarodowego. Autor szeroko analizuje praktykę państw, orzecznictwo oraz poglądy doktryny: przepisy Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, szczególnie przepis art. 46,  który reguluje sprawę naruszenia norm krajowych i ważności zgody na związanie się traktatem, a także przepis art. 45, który dotyczy utraty prawa do powoływania się na podstawę nieważności. Autor dochodzi do wniosku, że umowy są wiążące i pozostają w obiegu międzynarodowym, ponieważ omawiany przypadek nie jest objęty przepisem art. 46 Konwencji, a po drugie, zgodnie z prawem międzynarodowym, z postępowania Polski można wnioskować, że zgodziła się na zrzeczenie się zarzutu naruszenia prawa krajowego i stosowanie umów tak jakby nie zostały naruszone przepisy krajowe.

 

Strona wykorzystuje pliki cookie (tzw. ciasteczka) do prawidłowego działania lub w celach statystycznych. Ustawienia dotyczące plików cookie można zmienić w opcjach przeglądarki internetowej. Dodatkowe info: wszystkoociasteczkach.pl.

Zaakceptuj pliki cookies z tej strony.