PIOTR PIETRASZEWSKI z. 1/2009 PDF Drukuj Email

UWAGI O „ZŁOTEJ REGULE” AKUMULACJI KAPITAŁU RZECZOWEGO I LUDZKIEGO W KONTEKŚCIE ZAGADNIENIA MAKSYMALIZACJI DOBROBYTU

Przedmiotem rozważań w artykule jest zagadnienie maksymalizacji dobrobytu w pewnym neoklasycznym modelu wzrostu gospodarczego rozszerzonym o akumulację kapitału ludzkiego. Po przedstawieniu modelu i charakterystyki funkcjonowania systemu gospodarczego na tzw. ścieżce wzrostu równomiernego, w artykule wykorzystano tzw. „złotą regułę akumulacji” Phelpsa do znalezienia poziomów stóp inwestycji (w kapitał rzeczowy i ludzki) maksymalizujących położenie długookresowej ścieżki wzrostu konsumpcji per capita, wskazując jednocześnie na ograniczenia analityczne tej koncepcji w kontekście zagadnienia maksymalizacji dobrobytu. Przezwyciężenie tych ograniczeń stwarza potrzebę bezpośredniego odniesienia się do preferencji indywidualnych podmiotów ekonomicznych co do rozkładu ich konsumpcji w czasie. Realizacja tego postulatu znajduje swój formalny wyraz w sformułowaniu i rozwiązaniu zadania dynamicznej optymalizacji, skonstruowanego na podstawie wyjściowego modelu wzrostu. Procedura endogenizacji stóp oszczędności/inwestycji może posłużyć do ustalenia określonego charakteru preferencji podmiotów, w świetle których wartości stóp inwestycji wynikające z reguły Phelpsa stanowią wartości optymalne (na ścieżce wzrostu równomiernego) i do osiągnięcia których powinna, zgodnie z modelem, zmierzać gospodarka.

 

Strona wykorzystuje pliki cookie (tzw. ciasteczka) do prawidłowego działania lub w celach statystycznych. Ustawienia dotyczące plików cookie można zmienić w opcjach przeglądarki internetowej. Dodatkowe info: wszystkoociasteczkach.pl.

Zaakceptuj pliki cookies z tej strony.