MAREK M. MALINOWSKI PDF Drukuj Email
AMERYKAŃSKA OPERACJA MILITARNA W AFGANISTANIE A PRAWO PAŃSTWA DO SAMOOBRONY.
 
    Operacja militarna „Enduring Freedom” dokonana w Afganistanie przez USA w odpowiedzi na zamachy z 11 września 2001 r., w przeciwieństwie do późniejszej inwazji na Irak w marcu 2003 r., nie wywołała tak intensywnych polemik politycznych i prawnych. W związku z tym, że odbyła się w bliskości czasowej bezprecedensowych aktów terroru, oraz że skierowana była m.in. przeciwko domniemanym sprawcom, społeczność międzynarodowa, zarówno w wymiarze społecznym, jak i na poziomie rządów, przyjęła ze zrozumieniem użycie siły zbrojnej przeciwko terrorystom ukrywającym się w Afganistanie oraz reżimowi talibów, który od dłuższego czasu zezwalał na wykorzystywanie terytorium tego kraju dla celów terrorystycznych oraz nie zastosował się do żądań Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych co do wydania Osamy bin Ladena i innych osób poszukiwanych za terroryzm.
    Rząd Stanów Zjednoczonych uzasadnił konieczność ataku zbrojnego na terytorium suwerennego państwa wykonaniem niezbywalnego prawa do samoobrony w następstwie ataku zbrojnego. Tym niemniej uzasadnienie to rodzi poważne wątpliwości co do zgodności z treścią norm zwyczajowego prawa międzynarodowego, odnoszących się do warunków wykonania tego uprawnienia. W szczególności Stany Zjednoczone nie wykazały w sposób wystarczający, że użycie siły zbrojnej wynikało z pilnej i naglącej konieczności zastosowania samoobrony, niepozostawiającej żadnego wyboru co do możliwych środków zaradczych oraz czasu na rozważania, to znaczy, że bez pilnej reakcji zbrojnej kolejny atak na Stany Zjednoczone był nieunikniony. Poza tym wątpliwe jest, by działanie zbrojne ograniczone zostało do konieczności obrony i utrzymane zostało w jej granicach, ponieważ przedmiotem działań zbrojnych, oprócz trudno dostępnych i skromnych technicznie baz szkoleniowych Al-Kaidy zostały zaatakowane instalacje wojsk afgańskiego rządu oraz inne ważne cele strategiczne nienależące do terrorystów. Znamienne jest, iż Stany Zjednoczone nie podjęły próby podjęcia uchwały przez Radę Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych na podstawie art. 42 Karty Narodów Zjednoczonych, tj. dla zorganizowania akcji zbrojnej zmierzającej do przywrócenia międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, zdecydowały się natomiast na przeprowadzenie jednostronnej operacji wojskowej. Można więc przypuszczać, że głównymi przyczynami akcji „Enduring Freedom” była z jednej strony chęć odwetu za barbarzyńskie zamachy na USA, z drugiej zaś polityczna wola obalenia władz wrogich Stanom Zjednoczonym (kolejnym etapem tej filozofii politycznej będzie uderzenie na Irak), dodatkowo udzielającym schronienia terrorystom uwikłanym w wiele ataków na cele amerykańskie na całym świecie.
 

Strona wykorzystuje pliki cookie (tzw. ciasteczka) do prawidłowego działania lub w celach statystycznych. Ustawienia dotyczące plików cookie można zmienić w opcjach przeglądarki internetowej. Dodatkowe info: wszystkoociasteczkach.pl.

Zaakceptuj pliki cookies z tej strony.