Monika Rejdak PDF Drukuj Email
DEFINICJA TERMINU "WZORZEC UMOWY KONSUMENCKIEJ".
Artykuł poświęcono jednemu z ważniejszych pojęć prawa konsumenckiego, tj. terminowi "wzorzec umowy konsumenckiej". Autorka w celu zdefiniowania tego pojęcia, przeprowadziła analizę przepisów Kodeksu cywilnego, normujących zarówno instytucję wzorca umowy (art. 384), jak i niedozwolonych postanowień umowy konsumenckiej (art. 385 ze zn. 1) oraz postanowień dyrektywy Rady 93/13/EWG z 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich. W ramach problemów dotyczących wzorca umowy konsumenckiej autorka wyróżnia zagadnienia: samego wzorca umowy konsumenckiej (postanowień wzorca umowy), sposobów jego redagowania oraz rodzajów nośnika. Jedynie postanowienia umowy konsumenckiej podlegają kontroli merytorycznej - poprzez instytucję niedozwolonych postanowień umowy konsumenckiej (art. 385 1 - 385 3 k.c.). Autorka uznaje, że w odniesieniu zarówno do sposobów redagowania wzorca umowy (art. 384 k.c.) jak i rodzajów nośnika wzorca (art. 60 k.c.) Kodeks cywilny przyjął zasadę ich swobody. Zdaniem autorki termin "wzorzec umowy konsumenckiej" należy rozumieć jako oświadczenie woli przedsiębiorcy, którego przedmiotem regulacji są świadczenia masowe, dotyczące zakresu profesjonalnej działalności przedsiębiorcy. Wzorzec umowy konsumenckiej sformułowano w celu zawarcia nieograniczonej liczby umów z nieograniczoną liczbą konsumentów, stąd też nie zawiera postanowień określających indywidualnie konsumenta lub precyzujących przedmiot umowy.
 

Strona wykorzystuje pliki cookie (tzw. ciasteczka) do prawidłowego działania lub w celach statystycznych. Ustawienia dotyczące plików cookie można zmienić w opcjach przeglądarki internetowej. Dodatkowe info: wszystkoociasteczkach.pl.

Zaakceptuj pliki cookies z tej strony.